Om te komen tot een regionale implementatie is best complex. Je hebt heel veel stakeholders, het gaat over techniek, het gaat over informatie, het gaat over zorgverleners. En het moet allemaal op hetzelfde moment door hetzelfde hoepeltje heen.”
Tijdens de Connectathon in maart spraken Florian Visser, directeur van de PZP Coalitie, en Carola Heimensen, adviseur palliatieve zorg bij IKNL, over een uitdaging waar veel regio’s voor staan. Want hoe vertaal je de ambitie om PZP gegevens beschikbaar te maken naar concrete stappen in de regio?
Daarvoor moeten verschillende werelden bij elkaar komen. Van zorgproces en samenwerkingsafspraken tot informatiestandaarden, applicaties en infrastructuur. De kunst is om die onderdelen niet los van elkaar te ontwikkelen, maar juist in samenhang stappen te zetten.
Bekijk het video interview van Florian en Carola.
Alles moet samenkomen
Volgens Florian maakt juist die samenhang de regionale implementatie van proactieve zorgplanning complex. Een keuze op technisch niveau heeft uiteindelijk gevolgen voor de informatie die een zorgverlener kan vastleggen, ontvangen of gebruiken. Andersom moeten de wensen vanuit de zorgpraktijk vertaald kunnen worden naar technische afspraken.
“De informatiestandaarden zijn eigenlijk een brug. De zorgverlener wil X, Y, Z. Alleen moet je dat uiteindelijk vertalen naar afspraken in de techniek, zodat de consequenties daarvan ook weer teruggaan naar de zorgverlener.”
Het is volgens Florian dan ook geen lineair proces waarbij eerst de ene stap wordt afgerond en daarna de volgende begint. De verschillende onderdelen beïnvloeden elkaar continu.
“Het is een hele cirkel, maar dat moet wel allemaal tegelijkertijd door datzelfde hoepeltje heen.”
Van organisatie tot infrastructuur
Carola herkent die samenhang vanuit de regio’s. Wie aan de slag wil met digitale databeschikbaarheid voor proactieve zorgplanning, krijgt op verschillende niveaus met vraagstukken te maken.
“Wat moet je organisatorisch regelen in jouw regio? Wat moet je qua proces regelen? Wat moet je op de informatielaag regelen? Wat moet je op applicatieniveau en op infrastructuur? Dat moet eigenlijk allemaal weer samenkomen.”
Om regio’s hierbij houvast te geven, ontwikkelde de PZP Coalitie een routekaart voor digitale databeschikbaarheid. Deze brengt de verschillende stappen en lagen bij elkaar en helpt regio’s inzicht te krijgen in waar zij staan en wat een logische volgende stap is.
Leren van ervaringen uit de regio’s
De routekaart is niet alleen vanuit theorie opgebouwd. De ervaringen van regio’s die al met proactieve zorgplanning aan de slag zijn, vormen juist een belangrijk vertrekpunt.
“Die routekaart hebben we natuurlijk ontwikkeld vanuit de ervaringen die we al hebben opgedaan in al die regio’s,” vertelt Carola.
Daarin zijn verschillende bestaande hulpmiddelen samengebracht. Denk aan de informatiestandaarden, de regiorichtlijn proactieve zorgplanning en samenwerkingsafspraken. Zo hoeven regio’s niet telkens opnieuw het wiel uit te vinden, maar kunnen zij gebruikmaken van kennis en ervaringen die elders al zijn opgedaan.
Volgens Florian maakt de routekaart daarmee inzichtelijk welke stappen op de verschillende lagen nodig zijn om uiteindelijk toe te werken naar databeschikbaarheid van PZP gegevens.
De routekaart voor digitale databeschikbaarheid is hier te bekijken.
Begin met wat vandaag al kan
Hoewel een volledige regionale implementatie veel vraagt, is de boodschap van Florian vooral om de complexiteit niet leidend te laten worden. Een regio hoeft niet te wachten totdat iedere organisatie, leverancier en sector klaar is om te kunnen beginnen.
“Ga vandaag aan de slag, doe wat je kunt. Kijk niet naar wat nog niet kan, maar doe wat je kunt.”
De eerste implementaties zullen misschien nog niet alle sectoren omvatten en ook nog niet alle gegevens beschikbaar maken. Volgens Florian is dat geen probleem, zolang er maar een begin wordt gemaakt.
“Die zijn niet door alle sectoren heen, die zijn niet met alle gegevens, die zijn incompleet. Maar het is wel een startpunt om door te groeien.”
Juist door te beginnen, ervaringen op te doen en vervolgens verder uit te bouwen, komt regionale databeschikbaarheid steeds dichterbij. Met de routekaart als houvast kunnen regio’s bepalen waar zij vandaag staan én welke volgende stap zij morgen kunnen zetten.